Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Niall. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Niall. Pokaż wszystkie posty

piątek, 27 września 2013

#10 Wszyscy ( Niall ) :)

Szłam chodnikiem w drodze do domu chłopaków. Byli moimi kumplami od czasu X-Factora. Nagle zobaczyłam coś, co mnie przeraziło. Te znane mi czarne włosy... I ta czapka. Ten uśmiech. Jackson. Na początku ucieszyłam się, ale uśmiech znikł mi z twarzy, gdy zobaczyłam jak obejmuje jakąś dziewczynę. Jej blond włosy opadały jej na ramiona, a idealna figura byłą dobrze widoczna poprzez obścisłą miniówkę. Nagle ich usta złączyły się w soczystym pocałunku. Ukłucie w sercu zabolało.
- Ty... Ty świnio!- krzyknęłam łamiącym się głosem, a łzy po moich policzkach zaczęły spływać jak szalone.
- Ooo... Jade. Chciałem ci to powiedzieć. A więc, z nami koniec... To moja nowa dziewczyna.- powiedział z uśmiechem, wymawiał te słowa z taką łatwością...
- Jak to? Ale... Ja ciebie ko-kocham...- mówiłam jąkając się, a dziewczyna parsknęła śmiechem.
- Proszę cię...- powiedział chłopak z politowaniem.
- Co ona ma czego ja nie mam?!- krzyknęłam, a moje słowa odbiły się echem.
- Popatrz na siebie.- powiedział chłopak i odszedł śmiejąc się wraz z dziewczyną. Popatrzyłam się na siebie. No tak. Nie miałam idealnej figury. Nie byłam tak chuda i zgrabna jak ona. To jeszcze bardziej mnie zabolało. Gdy byłam przy Jackson'ie czułam się najpiękniejszą dziewczyną na świecie... Nie widziałam żadnych niedoskonałości, gdy przeglądałam się w lustrze. A teraz? Czuję się brzydka. Gruba. Otarłam łzy, ale one zaczęły spływać coraz szybciej. Gdy stanęłam przed drzwiami chłopaków, uniosłam dłoń aby zapukać, ale ona bezwładnie opadła. Ukryłam twarz w dłoniach i zaniosłam się głośnym szlochem. Opadłam na ziemię i oparłam się od drzwi. Moja bluzka i spodnie były już mokre od ilości łez. Nagle ktoś otworzył. Popatrzyłam w górę.
* Perspektywa Niall'a *
Usłyszałem dziwny dźwięk zza drzwi. Podbiegłem do nich i je otworzyłem. Zobaczyłem coś, czego nigdy nie chciałem widzieć. Jade siedziała z twarzą w dłoniach pod naszymi drzwiami. Płakała. Na ten widok serce mi się krajało. Kochałem ją. Cholernie kochałem Jade. Naszą przyjaciółkę, ale niestety ona kochała dupka Jackson'a. Podniosła głowę, a ja ujrzałem jej czerwone i spuchnięte oczy. Kucnąłem przy niej i położyłem rękę na jej ramieniu.
- Co się stało?- spytałem, ale ona bez słowa mnie przytuliła.
- Jackson... On... - powiedziała i jeszcze bardziej się rozpłakała. Wziąłem ją na ręce i weszłem z nią do domu. Usłyszałem głośne śmiechy chłopaków, ale od razu umilkli, gdy mnie zobaczyli. Położyłem ją na kanapie, a ona usiadła ocierając następne łzy.
- Co zrobił?- spytałem.
- On ze mną zerwał. Dla innej. Dla chudszej. Dla ładniejszej. Dla idealnej.- mówiła. Nie rozumiałem jej. Była najpiękniejszą dziewczyną na świecie. I nie była gruba... Boję się o nią.
- Jade, nie przejmuj się.- powiedział Liam  przytulając ją. Nagle wstrzymała oddech i rozpromienila się. Popatrzyla na nas z uśmiechem.
- Co?- spytał Lou.
- Mam pomysł! Ha! Jestem genialna!- krzyknęła i pobiegła na górę i zatrzasnęła sie w moim pokoju. 
* Perspektywa Jade *
Siedziałam w pokoju Niall'a od dwóch dni. Nikogo nie wpuszczałam, drzwi zamknęłam na klucz. Nic nie jem. Mam zamiar być chudsza od NIEJ. Dzisiaj wymiotuję poraz trzeci. Wreszcie zeszłam na dół. Wzięłam jogurt i butelkę wody i nie zwracając na żadne słowa chłopaków  pobiegłam znów do pokoju Niall'a. Wypiłam mały łyk wody i zjadłam troszeczkę jogurtu. Znowu zwymiotowałam i się zważyłam. Widać było efekty. Byłam szczęśliwa.
~~~~~
To jest pierwsza część tego imagina :)
Jeden komentarz = druga część
~ Drew

środa, 28 sierpnia 2013

#9 Imagin z Niall'erem cz 2/2, czyli koniec

Przez następna kilka dni ty i Niall chodziliście zakochani w sobie, a chodziliście wszędzie. Poznałaś resztę chłopaków, kupiłaś mu prezent, a on tobie. Był jeden dzień przed wigilią. Wtedy dowiedziałaś się że nie ma gdzie spędzić ani wigilli, ani świąt gdyż jego  rodziny nie było bo wyjechali do ciepłych krajów, a chłopacy spędzali świeta osobno i nie mogli go zaprosić. Wtedy wpadłaś na super pomysł.
- Poczekaj.
Powiedziałaś zostawiając Nialla w przedpokoju, a ty wbiegłaś do kuchni.
- Oczywiście.
Powiedziała twoja mama. Poszłaś do Nialla, szczęśliwa.
- Niall
Powiedziałaś.
- Nie masz gdzie spędzić świąt, ale spędzisz je z moją rodziną! Możesz zotastać na noc. Tylko kup wszystkim prezenty, radzę.
Zobaczyłaś jak Niall się ucieszył. Powiedział że i tak kupił wszystkim prezenty.

Następnego dnia...

Wigilię miło się spędziło. Zauważyłaś, że twoi rodzice bardzo polubili Nialla. Kiedy była już 23.00, uznaliścię wszyscy, że najwyższy czas iśc spać. Kiedy już przebraliście się w piżamy, ty weszłaś do łóżka pierwsza. Niall wszedł chilkę pózniej, ale do twojego łóżka. Położył się, pocałował cię bardzo namiętnie, i powiedział 
- Kocham cię.
dziesięć miesięcy pózniej....

Przez te dziesięć miesięcy urodziłaś Niall'owi dziecko, chłopczyka, (Wybierz jakieś chłopięce imię) który wyglądał jak Niall, i miał tylko miesiąc. Miałas z Niall'em wziąć ślub, który był planowany za trzy lata, by (Imię chłopczyka) zapamiętał ten ślub.


I żyliście długo i szczęśliwie. Urodziłaś potem jakieś 1,000,000,000,000 dzieci.........

THE END

Za wszelkie błędy przepraszam.

wtorek, 27 sierpnia 2013

#7 Imagin z Niall'erem cz 1/2

Był wczesny poranek mroznego, grudniowego dnia. Ale to nie był "zwykły" poranek. To był pierwszy dzień ferii świątecznych. Za pięć dni miała być wigillia, a za sześć boże narodzenie. Wstałaś i się ubrałaś. Dzisiaj miałaś iść na świąteczne urodziny po prezenty dla rodziny.


Trzy godziny później...

Próbowałaś się zdecydować na prezent dla mamy. Był to ostatni prezent do kupienia.
Może ta koszulka na krótki rękawek?
Pomyślałaś.
Nie...jest przecież zima...a może ta w wzory? Też nie. Mama się boi czaszek.
- Weź tą.
Usłyszałaś znany tobie głos.
Odwróciłaś się, i zobaczyłaś nie jakiegoś chłopaka, lecz Niall'a z One direction. Uśmiechnął się.
- Robisz zakupy?
Zapytał się, i znowu się słodko uśmiechnął. Też się uśmiechnełaś.
- Tak.
Powiedziałaś.
- Robię prezenty rodzinie. Może rzeczywiście wezmę tą?
Był to sweterek. Kupiłaś.
- Jak masz na imię?
Zapytał się Niall, który wyszedł ze sklepu wraz z tobą.
- (T.I)
Odpowiedziałaś.
- A ty masz na imię Niall.
Dodałaś.
- Tak, jestem Niall. Daj mi te siatki, pomogę ci.
Wziął największą i jedną mniejszą. Potem zaprosił cię do Nando's. Ale odmówiłaś.
- Przepraszam, nie mogę wydałam już wszystkie pieniądze...
- Nie przejmuj się. Ja zapłacę.
I poszłaś z Niall'erem.

W Nando's...
W restauracji było romantycznie. Po kolacji twoja mama zadzwoniła.
- Przepraszam, muszę już iść.
- Odprowadzę cię.
Szłaś z nim po ciemku do domu, a jak już byłas prawie pod domem, Niall powiedział:
- Kocham cię, (T.I).
I pocałował namiętnie.


Jutro dodam następną i ostatnią część....obiecuję że będzie romantyczniej! Za wszelkie błędy przepraszam.

niedziela, 25 sierpnia 2013

#5 Imagin z Niall'em

                                                  Muzyka (jeśli się skończy włącz jeszcze raz)
Była w 2 klasie liceum. Ten dzień miał być najlepszym dniem w całym roku 17 urodziny. Wszystko było jak ma być no prawie wszystko. Od tygodnia mój najlepszy przyjaciel Niall mnie unikał. Pisałam do niego, dzwoniłam, a on nie dawał znaku życia. Postanowiłam przejść się na samotny spacer. Przechodziłam właśnie przez park. Na ławce siedział blondyn podobny do Nialla. Podeszłam trochę bliżej. Tak to on-powiedziałam w myślach. Miał czerwone oczy i łzy spływały mu po policzkach. Od razu podeszłam do niego.
T: Co się stało Niall?
N: Nic!!
T: Chyba widzę.
N: Jeszcze się pytasz?!
T: Tak, bo nie mam pojęcia o co chodzi.
N: Wszystko popsułaś wszystko przez ciebie zniszczyłaś mi życie s*ko!!!!!
Nie odpowiedziałam tylko uciekłam. Łzy zaczęły mi spływać po policzkach. Po 15 minutach doszłam do domu. Otworzyłam drzwi, a tam stali wszyscy moi znajomi i rodzina krzyczeli: Wszystkiego Najlepszego T.I!!!  Nie zwróciłam na nich uwagi tylko od razu pobiegłam do swojego pokoju. Płakałam i zastanawiałam się co ja zrobiłam. Usłyszałam pukanie do drzwi.
T: Proszę!!
Do mojego pokoju weszła mama.
M: Kochanie co się stało ?
T: Nic mamo naprawdę nic.
M: Przecież widzę. Nie płakałabyś bez powodu w swoje urodziny.
T: Przez Nialla!
M: Pokłuciliście się ?
T: Nie do końca.
M: To znaczy ??
T: No, bo przed chwilą byłam na spacerze w parku. Siedział na ławce i płakał. Zapytałam się co się stało.
A on zaczął się na mnie wydzierać pozwól, że zacytuję: " Wszystko popsułaś wszystko przez ciebie zniszczyłaś mi życie s*ko".
M: Boże!! Kochanie musiałaś coś mu może powiedzieć albo zrobić.
T: Mamo ja nic właśnie nie zrobiłam!
Nagle do pokoju wparował mój tato.
Ta: Zabiję tego s***nsyna!!
T: Tato nie!!
Ta: Ale on nie ma prawa odzywać się tak do mojej córki.
T: Wiem, że zawsze mogę na ciebie liczyć, ale tą sprawę muszę załatwić sama. W poniedziałek z nim porozmawiam.
Ta: Jakby co to pamiętaj możesz na mnie liczyć!
T: Tak wiem tato.
M: Choć się zabawić dziś są twoje urodziny. No już nie płacz!
Poszłam się zabawić, a Nialla miałam głęboko w d**ie.
Obudziłam się ok. 11. Wstałam ubrałam się, zjadłam śniadanie i poszłam się przejść w moje i Nialla ulubione miejsce. Była to ogromna wierzba płacząca nad małym jeziorkiem. Usiadłam pod drzewem opierając plecy o pień i po prostu zaczęłam płakać. Siedziałam tam już dobre pół godziny, gdy usłyszałam zbliżające się kroki. Szybko podniosłam się na równe i wychyliłam się trochę zza drzewa by zobaczyć kto idzie był to Niall. Nie przejmowałam się nim usiadłam z powrotem przy pniu.
N: Ooo. Tu jesteś nie mogłem się do ciebie do dzwonić i...
T: Powiedzieć mi jaką jestem s*ką, która zniszczyła Ci życie.
N: Nie chciałem cię bardzo za to przeprosić.
T: A co mi dadzą jakieś nic nie warte przeprosiny ?? Skąd mam wiedzieć, że znowu mnie nie zranisz słowami ??
N: Po prostu byłem zdenerwowany.
T: Aha. To mam rozumieć, że musiałeś na kimś rozładować emocje. I byłam to ja. Myślisz, że mnie nie zraniłeś, że to nie bolało. Bo to po prostu były słowa bardzo miłe jeszcze usłyszane z ust swojego najlepszego. W ogóle nie ma sensu z tobą rozmawiać.
Po tym poderwałam się na równe nogi i już miałam odejść, ale w ostatniej chwili Niall pociągnął mnie za nadgarstek, przyciągnął do siebie i zaczął całować. Sama nie wiem, dlaczego ale odwzajemniłam pocałunek. Oderwałam się od niego i od razu go spoliczkowałam.
T: Dlaczego to robisz !?
N: Pamiętasz jak w podstawówce byłem pośmiewiskiem całej szkoły ? A ty należałaś do osób, które mnie najczęściej wyzywały i wyśmiewały! To bardzo bolało. W gimnazjum zaprzyjaźniłem się z tobą tylko, dlatego żeby się odwdzięczyć się za tamte wszystkie lata. Było to celowe.
Jego słowa bolały bardziej niż sztylety wbijające się w serce zaczęłam płakać.
T: A ja byłam taka naiwna! Zaufałam Ci!! Byłeś moim wsparciem, a ty planowałeś to już od lat, żeby się na mnie w taki sposób zemścić.
Uciekłam od niego z prędkością światła. Pobiegłam na most wyszłam za barierkę i zaczęłam przypominać sobie całe moje życie. Nagle usłyszałam za sobą krzyki Nialla: Nie rób tego!!!! Proszę!!! Możemy zacząć od nowa!!!
Widziałam, że naprawdę tego chciał. Łzy zaczęły mu spływać po policzkach ja też płakałam.
T: Nie tak będzie najlepiej dla mnie i dla ciebie. Za dużo Ci wyrządziłam krzywdy przez te wszystkie lata. Cierpiałeś przeze mnie. Musisz wiedzieć jedno. KOCHAM CIĘ.
Po tych słowach skoczyłam. Słyszałam głośne krzyki Nialla. Ale wiedziałam jedno, że dobrze postąpiłam. Czułam, że nagle wszystkie problemy znikają, że już nikomu nie wyrządzę krzywdy i nikt nie będzie przeze mnie cierpiał.........

by Werciaa