piątek, 13 września 2013

#18 Imagin z Zayn'em cz. 2

Po około godzinie byliśmy na miejscu. Była to piękna ogromna willa.
Z: Za domem jest jezioro i duża polana. Lubisz konie ?
T: Tak a co ?
Z: A potrafisz jeździć ?
T: Tak i to bardzo dobrze.
Z: To przekonamy się jutro.
Weszliśmy do środka, widok zapierał dech w piersiach.
Z: A jak w ogóle masz na imię ?
T: (T.I).
Z: Ładne imię. Ja jestem...
Przerwałam mu.
T: Zayn Malik i należysz do zespołu One Direction.
Z: Zaskoczyłaś mnie. Skąd wiesz ?
T: No wiesz się wie.
Z: Choć weźmiesz prysznic.
T: Okej.
Zayn zaprowadził mnie do łazienki i dał ręczniki.
Z: Jakby co to idę poszukać ci coś na przebranie.
T: Dzięki.
Gdy Zayn wyszedł z łazienki rozebrałam się do naga i poszłam wziąść prysznic. Gdy dokładnie się umyłam, owinęłam moje długie włosy ręcznikiem, a drugim ręcznikiem owinęłam moje mokre ciało. Usłyszałam pukanie do drzwi.
T: Proszę !
Do łazienki wszedł Zayn.
Z: Proszę znalazłem dla ciebie ubranie Perrie zostawiła swoją bieliznę i trochę ubrań. Bo miała ich tyle, że głowa mała. 
T: Dzięki. Nie musiałeś się fatygować. 
Z: Nie ma za co jak się ubierzesz zejdź na dół.
T: Okej.
Z: Czekam !
Jak wychodził to się podejrzanie uśmiechnął. Co on zamierzał ? Nie miałam pojęcia.
Na początku dokładnie rozczesałam i wysuszyłam włosy. Następnie nałożyłam bieliznę, krótkie jeansowe szorty i bluzkę z odkrytym jednym ramieniem. Gdy się do końca ogarnęłam zeszłam na dół. Byłam zaskoczona na podłodze leżały rozsypane płatki róż i paliły się białe świeczki. Poszłam do kuchni jak mówił Zayn. Na stole stało wino, róże w wazonie i na ogromnym talerzu było spaghetti. Poczułam dłonie, które w jednym momencie zakryły mi oczy. Odwróciłam się, a za mną stał oczywiście Malik. 
T: Sam to zrobiłeś ?
Z: Tak specjalnie dla ciebie. 
Odsunął mi krzesło, usiadłam na nie i mnie razem z nim przysunął. A sam siadł naprzeciwko mnie i nalał do kieliszków wina. Po zjedzonej kolacji poszliśmy oglądać jakąś komedię. Niestety zasnęłam w połowie filmu. Przebudziłam się, gdy poczułam jak Malik bierze mnie na ręce. Nie otwierałam oczu po prostu nie miałam siły. Zaniósł mnie na górę do pokoju. Delikatnie położył mnie na łóżku i przykrył kołdrą. Jednak nie poszedł spać do innego pokoju tylko położył się obok mnie. Objął mnie ręką w pasie i zasnęliśmy.    



by Werciaa



poniedziałek, 9 września 2013

#17 Imagin z Harry'm część 1

Były twoje urodziny, a ty zamiast się cieszyć, siedziałaś w swoim pokoju i płakałaś. Harry obiecał że wyjdzie gdzieś z tobą dzisiaj, ale już nie przychodził od czterech godzin! Dzwoniłaś do niego, SMS-owałaś, a tu brak odpowiedzi. Może mu się coś stało? Może zapomniał? Właśnie o nim myślałaś kiedy ktoś zapukał do drzwi. Otarłaś łzy i zeszłaś na dół by otworzyć drzwi. - Tak? -Powiedziałaś kiedy otworzyłaś drzwi.
- Niespodzianka! - krzyknął Harry. - Chciałem zrobić ci niespodziankę. Niestety trochę...no, samochód sie zepsuł. Ale to dlatego, że Louis go pożyczył, i wiesz jaki jest.
- Nigdy nie rób tego więcej! Nie wiesz jak się o ciebie bałam!
- No dobrze, już dobrze. Żyję.

1 godzinę pózniej.....

Harry zabrał cię na romantyczną kolację, bo wszystkie filmy w kinach na który mieliście iść się skończyły, i było za pózno, w końcu była dwudziesta. Na kolacji było bardzo romantycznie. Kiedy już wyszliście, była dwudziesta druga. - Zaraz dam ci mój prezent. -Powiedział Harry. Poszedł do samochodu, po prezent, a jak wrócił dał ci jakąś broszurkę. - Masz. -Powiedział. -Wiem, że chcesz mieć prawo jazdy, ale nie stać cię, a do tego jest potrzebny samochód. Więc załatwiłem ci lekcję nauki, i zapłaciłem za nie. Do tego kupiłem ci samochód. 
- Dziękuję! - Krzyknełaś. Ucieszyłaś się, i pocałowałaś Harry'ego. 

Dokończę jutro.

sobota, 7 września 2013

#16 Imagin z Zayn'em cz.1

Obudziłam się rano w parku na ławce, byłam bezdomna od kilku dni. Wszystko spłonęło w pożarze wraz z moją rodziną uratowałam się tylko ja. Do domu dziecka by mnie nie przygarnęli, ponieważ miałam skończone 18 lat. Jedyną osobą w Londynie, którą miałam była moja ciotka chrzestna, którą próbowałam właśnie znaleźć, ale bez skutku. Tego dnia wszystko się zmieniło, całe moje życie. Jak zwykle chodziłam po parku i szukałam choć trochę pieniędzy. Na ławce zauważyłam zapłakanego bruneta z idealnie ułożonymi włosami. Podeszłam do niego i zapytałam czy mogę usiąść.
*Oczami Zayn'a*
Nagle podeszła do mnie śliczna dziewczyna i zapytała czy może usiąść, choć wszystkie ławki wokoło były wolne.
*Twoimi oczami*
T: Coś się stało ?
Z: Nie, nic.
T: Wiesz tak sobie myślę, że bez powodu to jeszcze nikt nie płakał.
Z: No raczej tak.
T: To powiesz mi co ci leży na sercu ? Może ci jakoś pomogę.
Z: Perri czyli moja była dziewczyna pojechała do moich rodziców i nagadała im, że ja brutalnie z nią zerwałem, a to ona mnie pierwsza rzuciła. A teraz moi rodzice się do mnie nie odzywają, a ojciec powiedział, że nie wychował mnie na takiego dupka.
T: Hmm... A kochałeś ją ?
Z: Nadal kocham !
T: A miałeś powód, żeby z nią zerwać w przyszłości ?
Z: Nie ! Tego dnia właśnie miałem się jej oświadczyć !
Wyciągnął pierścionek i  mi go pokazał.
T: Ale śliczny !
Z: To co ja mam robić ?
T: A chcesz do niej wrócić ??
Z: Nie ma mowy !
T: Chodzi ci o rodziców ?
Z: Dokładnie !
T: Po prostu pojedź do rodziców i powiedz im, że to nie ty z nią zerwałeś tylko ona pierwsza cię rzuciła i, że tego dnia miałeś się jej oświadczyć.
Z: Nie uwieżął mi !
T: To pokaż im pierścionek. I powiedz, że ją kochałeś i nie miałeś powodów, żeby z nią zrywać.
Z: Spróbuję. Dziękuję ci za pomoc.
T: Nie ma za co. Musisz po prostu mieć silne argumenty i ci każdy uwierzy.
Z: Pozwól, że cię odprowadzę do domu !
Od razu podniosłam się na równe nogi. Miałam się ośmieszyć przed taką gwiazdą ! Wolałąm odmówić.
T: Nie mogę !
Z: Dlaczego ?
T: No bo... ojciec kazał mi się trzymać na kilometr od jakichkolwiek chłopaków !
Zanim zdążył coś odpowiedzieć uciekłam jak najdalej od niego. Słyszałam tylko jego wołanie: Zaczekaj ! Proszę !
Uciekłam w stronę miasta tam w tłumie na pewno by mnie nie znalazł. Gdybym powiedziała mu, że nie mam domu na pewno by mnie wyśmiał.
*Oczami Zayn'a*
Zapytałem czy mogę ją odprowadzić, ale ona od razu poderwała się na równe nogi i zaczęła się tłumaczyć, nim zdążyłem coś odpowiedzieć uciekła. Krzyczałem, żeby zaczekała, ale to nie dawało żadnych rezultatów.


*Dwa dni później*

*Twoimi oczami*
Siedziałam na jednej z ławek i go zobaczyłam. Właśnie przechodził obok mnie nie wiedziałam co zrobić, więc tylko spuściłam głowę w dół, miałam nadzieję, że mnie nie pozna.

*Oczami Zayn'a*
Wybrałem się na spacer do parku. Tak mi coś podpowiadało, że "ona" tam będzie. I ją znalazłem !

*Twoimi oczami*
Z: Tu jesteś ! Szukałem cię od 2 dni ! Czego wtedy odmówiłaś ?
T: Nie zrozumiesz !
Z: Zrozumiem !
T: No bo ja... jestem bezdomna od kilku dni. Wszystko spłonęło w pożarze wraz z moją rodziną.
Łzy zaczęły mi spływać po policzkach.
Z: A nie masz nikogo bliskiego ?
T: Mam chrzestną, ale nie mogę jej znaleźć.
Zayn nic nie odpowiedział tylko usiadł obok mnie i mnie przytulił. Po chwili wyrwałam się z jego uścisku.
T: No proszę bardzo na co czekasz ?! Powiedz wszystkim, że rozmawiałeś z bezdomną ! Na pewno zainteresuje to media !
 Zaczęły mi łzy coraz szybciej spływać po policzkach. Chciałam znowu uciec, ale mi się to nie udało, Malik zdążył mnie złapać za nadgarstek i przycisnąć swoim torsem do drzewa.
Z: Nikomu nie mam zamiaru rozpowiadać, że cię spotkałem ! A jeśli coś o tobie powiem to to, że spotkałem najpiękniejszą dziewczynę na świecie.
T: Ja ?! Ja jestem zwykłą dziewczyną taką jak każda.
Z: I tu się mylisz !
W tym momencie zatopiłam oczy w jego prześlicznych brązowych tęczówkach.
T: Masz piękne oczy !
Z: Ty też są błękitne jak ocean.
T: Mógłbyś mnie tak mocno nie przyciskać do tego drzewa ?
Z: Puszczę cię jak obiecasz, że nie uciekniesz !
T: Obiecuję.
Nie odpowiedział tylko oddalił się kawałek ode mnie.
Z: Zaczyna kropić.
T: Rzeczywiście uciekaj, bo zmokniesz !
Z: Ale biorę cię ze sobą. Nie zostawię cię tutaj ! Musisz gdzieś przenocować, a jutro poszukamy twojej cioci.
T: No nie wiem. Nie chcę z siebie robić ofiary losu. Będę ci tylko przeszkadzać. Nie będziesz miał już idealnego życia. Będę tylko dla ciebie problemem.
Z: Nawet tak nie mów ! Idziesz ze mną !
T: Dobra, ale tylko i wyłącznie na jedną noc.
Z: Nie ! Zostaniesz u mnie dotąd aż znajdziemy twoją ciocię. I będę miał pewność, że będziesz bezpieczna !
T: Nie chcę być dla ciebie ciężarem
Z: Nie będziesz ! Choć, bo zmokniemy.
Złapał mnie za rękę i pociągnął.




by Werciaa










środa, 4 września 2013

#15 Imagin z Louism :3 część 2

Minął już rok, odkąd Louis ciebie uratował. Od tamtego czasu dużo się zmieniło. Ty i Louis byliście w sobie zakochani. Byliście już też zaręczeni. Chociaż było ciężko i tobie, i jemu kiedy on wyjechał w trase koncertową, wciąż cię kochał, a ty jego. Właśnie miał wrócić dzisiaj z trasy koncertowej....

- (T.I)!!! - krzyknął Louis i przybiegł do ciebie. - Ty nie wiesz, jak za tobą tęskniłem! Skype i telefon nie wystarczają. Zmieniłaś się od trzech miesięcy.

Szliście razem do twojego apartamentu, w którym mieszkałaś. Była znowu mrozna zima, tak jak w zeszłym roku. Wtedy właśnie przechodziliście obok właśnie tego miejsca, w którym cię pobito rok temu.

- Louis? - Powiedziałaś.
- Tak? - Odpowiedział.
- To właśnie tu. Tu właśnie to się stało. Pamiętam, kiedy mnie zaczeli bić, i wtedy zemdlałam. I wtedy ty się pojawiłeś. Gdyby nie ty, kto wie co by się ze mną stało. I byśmy się nie spotkali.
- Kocham cię. - Odpowiedział. - Już wtedy chyba cię kochałem...przychodziłem codziennie do szpitala, kupowałem ci prezenty, i kocham cie teraz. I będę kochać cię zawsze. - Wyciągnął pierscionek, kucnął przed tobą i powiedział:
- Czy wyjdziesz za mnie?
- Tak, Louis. Kocham cię. - Powiedziałaś. I cię pocałował.
Minął już prawie tydzień, zanim wszyscy krewni dowiedzieli się że planujecie ślub. Wiadomo, że wszyscy się ucieszyli. Zaplanowaliście ślub na 10 lipiec.

***

Był już 10 czerwiec, i wracałaś do domu z pracy. Musiałaś przejść przez to miejsce, w którym cię pobito, ale nie zwróciłaś uwagi na to miejsce. Już wogóle zapomniałaś o tym miejscu. Wtedy zaczepił cię nieprzyjemny, chłodny głos. Odwróciłaś się, i stali tam trzej mężczyzni.
- Hej, dokąd idziesz? - Zapytał pierwszy.
- Nigdzie. - Powiedziałaś.
- To chodz, idziesz z nami. - Powiedział drugi.
- Ja...ja z wami nie idę. - Odpowiedziałaś i próbowałaś uciec. To był błąd. Wtedy trzeci, największy, rzucił się w twoją stronę i walnął w ciebie. Podniosłaś się, ale znowu upadłaś gdyż znowu zaczął cię bić... Czułaś jak mdlejesz....zasypiasz....nagle widzisz światło....coś jasnego...ale co to?.....ktoś krzyczy.....kto to?

10 godzin pózniej...

Obudziłaś się w szpitalu. Nie wiedząc co się stało, Powiedziałaś na głos:
- Co ja tutaj robię? Czemu tu jestem? - Dopiero teraz zauważyłaś, że w pomieszczeniu jest bardzo przystojny chłopak który siedzi na krześle obok ciebie, który się na ciebie patrzył. Wtedy się naprawdę obudziłaś.
- Louis! - Krzyknełaś.
- Tak, Louis to ja. Widzisz, pewnie nie wiesz co tu robisz i czemu tu jesteś...czekaj to jest to samo... nieważne. Trzech mężczyzn cię pobiło... miesiąc przed tym dniem....co za pech. Gdybym ja się nie zjawił....
- Zauważyłeś to? - Przerwałaś mu.
- Ale co?
- To, że rok temu kiedy isę spotkaliśmy to samo się stało. Wtedy trzech mężczyzn mnie pobiło....i ty się zjawiłeś....to samo teraz.
- Cóż, widać, że historia lubi się powtarzać. Lekarz powiedział, że wyjdziesz za tydzień zdrowa jak ryba.

Miesiąc pózniej.....

Staliście przed ołtarzem, ty w swojej przepięknej sukni ślubnej, Louis przed tobą, Harry był świadkiem.
- Czy ty - Zaczął Ksiądz. -(Twoje imię, drugię imię i nazwisko),  chcesz wujść za  Louisa Williama Tomlinsona?
- Tak. - Odpowiedziałaś.
- A czy ty, - kontynnuował ksiądz, -Louis Willam Tomlinson, ożenić (Twoje imię, drugię imię i nazwisko) ?
- Tak. - Opowiedział.
Wtedy Louis cię pocałował, i dzwony zaczęły bić.

Żyliście długo i szczęśliwie.

poniedziałek, 2 września 2013

#14 Imagin z Louism :3

Szłaś drogą do domu, po ciemku. Była zima. Wracałaś z przykrego spotkania z chłopakiem, bo powiedział że ma nową. Była 22.00 i padał śnieg. Właśnie przechodziłaś przez małą, wąską uliczkę kiedy Trzech starszych mężczyzn, zablokowało tobie drogę.

- Hej, dokąd idziesz? - Zapytał pierwszy.
- Nigdzie. - Powiedziałaś.
- To chodz, idziesz z nami. - Powiedział drugi.
- Ja...ja z wami nie idę. - Odpowiedziałaś i próbowałaś uciec. To był błąd. Wtedy trzeci, największy, rzucił się w twoją stronę i walnął w ciebie. Podniosłaś się, ale znowu upadłaś gyż znowu zaczął cię bić... Czułaś jak mdlejesz....zasypiasz....nagle widzisz światło....coś jasnego...ale co to?.....ktoś krzyczy.....kto to?

10 godzin pózniej...

Obudziłaś się w szpitalu. Nie wiedząc co się stało, Powiedziałaś na głos:
- Co ja tutaj robię? Czemu tu jestem? - Dopiero teraz zauważyłaś, że w pomieszczeniu jest bardzo przystojny chłopak który siedzi na krześle obok ciebie, który się na ciebie patrzył
- Widzę że się obudziłaś. Ciesze się. Gdyby nie ja...to by...to by nie wiadomo co by się z tobą stało.
- Ale co się stało? Nie rozumiem...kim jesteś?
- Emm....jakby to ująć...masz lekki wstrząs mózgu, złamaną rękę i nogę, podbite oko....no chyba tyle.
- Ale jak do tego doszło? Jedyne, co pamiętam to to, jak wracałam z...z nie ważne czego, a tu nagle trzech mężczyzn spotkałam...a dalej...?
- Dalej to cię pobili, a kiedy już leżałaś ja się zjawiłem. Pomyśleli...no wiesz...że cię znam i....uciekli. A ja wezwałem karetkę.
- Aha.....- Powiedziałaś. - Dziękuję.
- Nie ma za co. Jak masz na imię?
- (T.I). A ty? Hmm....Louiss niech zgadnę.
- Nie, bo Louis.
Tak nawiązałaś przyjazn z Louism, i przez następny tydzień przychodził do ciebie do szpitala. Wtedy, tydzień pózniej wypuścili cię, I zakochałaś się w Louism.

Tutaj to zostawię, bo nie mam czasu dokończyć, więc zrobię to jutro. Za wszelkie błędy przepraszam.